Viktor Konyaxin: QƏLP QƏZET (hekayə)

Surtukov qəzet buraxmağı qərara aldı. Bəs, nə bilmişdin? Gəlirli işdir. Hətta Puşkin meydanında olduğu kimi bir manatdan satsan belə, yenə kifayət qədər siyasi nüfuz qazanmaq olar.
Beləliklə, fikrini qətiləşdirdi və qərarını həyata keçirməyə başladı. Ancaq demək lazımdır ki, indiki vaxtda bu, o qədər də orijinal qərar deyildi.
Qəzet materialları kefin istəyən qədərdi.! Mikrofona buraxılmayan deputatlar musahibə verirdilər. Əldəqayırma tarixçilər tədqiqatlarını gözə soxurdular. Xalq müstəntiqlərinin kriminal-siyasi və cinayət xəbərləri baş alıb gedirdi. Şeirlər də yazılırdı:vağzal meydanı və Köhnələr barədə bu günün, hətta dünənin ən aktual məsələləri haqda.
Şifahi abunə kampaniyası kifayət qədər uğurlu keçdi. “Sən qəzetini çap elə, adama cüt-cüt alarıq”-deyə dostlar, tanışlar və qonşular vəd etdilər.
Bu əsnada xırda bir əngəl peyda oldu:Surtukovun qəzeti üçün ölkədə kağız tapılmadı... Eh.., necə də qəribə ölkədir, həmişə ən vacib anda ən mühüm şey tapılmır...
Bir vaxtlar rezin qaloşlar yoxa çıxmışdı. Sonralar ət və yun dalınca düşdük, tələssək də çatmadıq. Daha sonralar əlifbanın bir neçə hərfi olmadan keçindik.
İndi də kağız it-bata düşüb. Hara yoxa çıxıb?! Nə üçün?! Heç kim bilmir. Hardan tapmalı kağızı?! Hardan?!
Kağız verin! Kağız!
Kaağııızzz”
Sözsüz ki, sənayemiz yenə kəllə-mayallaq vurur. Nəyisə harasa dəyişdiriblər, buna görə də qonşu nazirlikdə aləm bir-birinə qarışıb.

 

Ardını oxu...

Oxşar məqalələr