Paşinyan, sadəcə, siyasi hakimiyyətini itirməmək üçün “vuruşur”

Ermənistanın Azərbaycan qarşısında hərbi məğlubiyyəti artıq bütün ölkələrin siyasi dairələrinə məlumdur. 2,5 milyard dollarlıq silah-sursatı məhv edilən cırtdan bir ölkə belə güclü zərbə aldıqdan sonra müharibəni davam etdirə bilərmi? Az-çox savadı, dünyagörüşü və təcrübəsi olan insan üçün yox. Ola bilər ki, hansısa sadəlövh və ya höcət biri bu iddianı qəbul etməsin. Amma fakt faktlığında qalır. Mütəxəssislərin, hərbi ekspertlərin rəyinə və qiymətləndirməsinə görə itirilən hərbi sursatın yerini doldurmaq üçün Ermənistana 25 il vaxt gərəkdir. Bu da ki, mümkün olan iş deyil. Çünki, bu ölkə acından ölməmək üçün çalışır, daha silah almağa vəsaiti hardan alsın. Erməni lobbisi və diasporu isə nə qədər kömək etsə də, hər bir halda bir-iki günə 2,5 dollarlıq silah tədarükü görə bilməz. Deməli, məsələ aydındır.
Düşmən ölkənin baş naziri iki dəfə “rəhbərlik” etdiyi əhaliyə məğlub olduqlarını çatdıərmaq istəyib. Amma ermənilik zəhəri içmiş kütlə hələ ki, bu acını qəbul edə bilmir. Paşinyan da məcbur olub kütlənin arxasınca sürünür. Bir neçə gün əvvəl Ermənistan silahlı qüvvələrinin cəbhədə ağır məğlubiyyətə uğradığını etiraf edən baş nazir bildirmişdi ki, istəmədikləri halda ağır kompromislərə getməyə məcburdurlar. O, bununla əhalinin rəyini öyrənməyə çalışmışçdı. Amma dünyanın bütün mütəfəkkirlərinin təsdiqlədiyi kimi kütlə şüursuzdur. Yəni, bizim bir məsəldə deyildiyi kimi, “bir dəli bir quyuya daş atdı, amma yüz ağıllı yığışıb onu çıxara bilmədi”. Ermənistanda daha iki il əvvəlki vaxt deyil. Ölkədə, başda Paşinyan olmaqla elə bir şəxs yaxud vəzifə sahibi yoxdur ki, onun sözü ilə xalq hansısa tərəfə hərəkət etsin. Hamısı nüfuzdan düşüb, çünki xalq üçün yox, əcnəbi ağaları və özləri üçün işləyiblər. İndi erməni xalqı başıpozuq kütləyə çevrilib və yalnız ermjəniliyin xəstə təxəyyülü ilə hərəkət edirlər. Bu səbəbdəndir ki, Paşinyanın əhalinin “nəbziniu yoxlamaq” testinə dərhal Qraç Tomosyan adlı yazar baş nazirin əleyhinə yanıqlı bir məqalə həsr edərək xalqın adından deyir ki, yox, erməni xalqı heç bir güzəştə hazır deyil. “Axı, siz bizim Ali Baş Komandanımızsınız, artıq birinci dəfə olmadığı kimi əmr edin, vətənin minlərlə qoçaq müdafiəçisi ardınızca gələcək” deyə, Poqosyan pafosla bildirir. Görünür, bu pafosun nəticəsidir ki, Paşinyan və ətrafı könüllü dəstələrin yaradılması, qadınların hərbçi paltarı geyinib cəbhəyə yollanmaları haqda şağırışlar edib. Amma “oxları daşa dəyib”. Rəsmilər minlərlə yox, cəmi iki minlik bir dəstə yaradıb cəbhəyə göndərməyi planlaşdırıblar, ancaq cəmi 300 nəfər toplaya biliblər. Baş nazir olan ərindən guya dəstək olmaq həvəsinə düşən Anna Akopyan da ortaya atılanda minlərlə qadının cəbhəyə getmək arzusunda olacağını zənn edirdi. Amma onun ətrafına vur-tut 13 qadın toplaşıb və bu qüvvə ilə o, cəbhədə vuruşaraq qalib gələcəkləri barədə nağıllar uydurur.
Bu faktlar göstərir ki, cəbhədəki məğlubiyyəti Paşinyan artıq qəbul edib. Amma siyasi hakimiyyətdəki məğlubiyyətini etiraf etmək fikrində deyil və hakimiyyətdə qalmaq onun həm özünün, həm də əcnəbi təlimatçılarının ümdə arzusudur. Bütün bunların fonunda Ermənistanın siyasi həyatı olduqca təzadlı duruma düşüb. Azərbaycan Ordusunun qələbələri, işğalçıların torpaqlarımızdan qovulması, bir tərəfdən erməni xalqının xeyrinədir. Belə ki, onlar sorosçuların fitnəsindən qurtula, Azərbaycan və Türkiyə ilə kommunikasiya vasitələrinin, yolların açılması sayəsində sosial vəziyyətlərini yaxşılaşdıra bilərlər. Digər tərəfdən, ermənili düşüncəsinin girovunda olduqlarından “işğalçı” kimi bədnam addan qurtulmalarını, Azərbaycana görə düşdükləri iqtisadi blokadaya son qoyulmasıni dərk edə bilmirlər.
Daha bir məsələ, ondan ibarətdir ki, Rusiyadan Ermənistana hər gün müasir silahlar daşınır, anbarlara, hərbi mpoliqonlara, Rusiyanın Gümrüdəki hərbi nazasına yığılır. Bu amil də erməniləri aldadır. Onlar düşünürlər ki, vəssalam, daha silahlarımız var və vuruşmağa davam edə bilərik. Ancaq onlar unudurlar ki, silahların göndərildiyi ölkənin güclü lideri, Rusiyanın prezidenti Vladimir Putin lap bu günlərdə bildirib ki, Azərbaycanın öz ərazi bütövlüyünü bərpa etmək hüququ var. Belə olan təqdirdə, aydın başa düşülməlidir ki, Rusiya Azərbaycanın haqq işinin qarşısını almağa yardım etməyəcək. Bəs, onda bu silahlar niyə daşınır? Yəni, ölkə prezidentinin xəbəri olmadan bu cür silahların Ermənistana daşınması mümkündürmü? Çətin! Çox güman ki, Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün bərpası ilə yanaşı Rusiya Ermənistanda yeni hərbi bazalarını yaradır və bu iş Azərbaycan Ordusu düşmən üzərində qələbəni elan edəndən sonra faş olacaq. Qoy, ermənilər sevinməsinlər. Azərbaycanın dövlət başçısının Ermənistan baş naziri haqqında kəskin ifadələr işlətməsi onun bu cür korazehinliyinə görədir. Bu adam dərk edə bilmir ki, onu və ölkəsini qarşıda nələr gözləyir. Əgər o, tezliklə və könüllü surətdə Ermənistan qoşunlarını Azərbaycandan qeyd-şərtsiz çıxarmasa, hakimiyyətdən öz arzusu ilə çəkilib getməsə, onun axırı çox faciəli ola bilər. Onda nə Sorosun, nə də sorosçuların bu adamı xilas etməyə gücü çatmayacaq. Paşinyan dərk etməli və deməlidir ki, “Qarabağ Azərbaycandır və nida!”.
N.NOVRUZ

Xalqına xidmət edən həkimlərimizdən biri -
Cəlilova Sevil Novruz qızı haqqında məlumat veririk.
Sevil Cəlilova i-11 noyabr 1986-cı ildə anadan olub.
Orta məktəbi 1993-2004-cü illərdə Kimya Biologiya təmayüllu liseydə başa vurub.
2004-2010 Azərbaycan Tibb Universiteti, II Müalicə-profilaktika fakültəsini botirib.
2010-2011 Mərkəzi Klinik Xəstəxana. Hematoloq-həkim,
2012-2017 Talassemiya Mərkəzi, Həkim hematoloq
2017-2019 Türkiyə Cümhuriyyəti. İstanbul Çapa Universiteti. Sağlık Bilimləri Enstitüsü. Pediatrik Hematoloji-Onkoloji Anabilim Dalı. Tezli Yüksək Lisans.
2018-2019 Türkiyə Cümhuriyyəti Altinbaş Universiteti. Medical Park Pediatrik Sümük İliyi Transplantasiyası şöbəsində ixtisaslaşma kursu.
Hazırda Milli Hematologiya və Transfuziologiya Mərkəzində Pediatrik Hematologiya şöbəsində şöbə müdiri.
Elmi İşinin mövzusu: Talassemiya və Oraq Hüceyrə Anemiyalı Xəstələrdə Transkraniyal Doppler
Ultrasonografiya.
Bir çox yerli və beynəlxalq konqrelərdə poster, şifahi məruzələr və çıxışlar etmişdir.
Beynəlxalq jurnallarda elmi məqalələri dərc edilib.
Qeyd etmək lazımdır ki, peşəkar həkim Sevil Cəlilovanın həyat yoldaşı,Cəlilov İlkin Yaşar oğlu isə cərrah həkim kimi ön cəhbədə xidmət göstətir.

xalqinfo.az

Ermənistanın resursları yoxdur, buna görə qonşular arasında “suyu bulandırıb balıq ovlamaq” istəyirlər

Azərbaycanın Vətən müharibəsinin od-alovu qarşısında Ermənistan silahlı qüvvələri davam gətirə bilmirlər. Ordumuz düşmən cəbhəsini yarıb və uğurla irəliləməkdə davam edir. Ermənilər itkilərini gizlətməyə çalışsalar da, buna nail ola bilmir, sadəcə özlərinə məxsus yalan pafosla birtəhər müqavimət göstərirlər. Döyüş meydanında uduzduqlarını anlayan düşmənin siyasi dairəsi günahı başqalarında, konkret olaraq Rusiyada, Gürcüstanda, KTMT-də görür və bu dövlətlərin və təşkilatların ünvanına hədyanlar yağdırırlar.
İrəvan mətbuatında dərc edilmiş “Ənənəvi gürcü xörəyi: qorxaqlıq və satqınlıq” məqaləsi Gürcüstan Respublikasının beynəlxalq hüquq və normalar çərçivəsində hərəkət etməsinin əleyhinə yönəlib. Razmik Akopcanyan adlı müəllif yazır ki, Saakaşvilinin vaxtındakı Gürcüstanla indiki Gürcüstanın Ermənistana münasibətində heç bir fərq yoxdur. Onu bu fikrə gəlməyə məcbur edən keçmiş gürcü prezidentin öz face səhifəsində yazdığı fikirlər olub: “Dövlətin bütövlüyü prinsipinə əsaslanan mənim mövqeyim son dərəcə aydındır, yəni Dağlıq Qarabağ Azərbaycan Respublikasının suveren ərazisidir. Və heç nə bu faktı dəyişdirə bilməz”.
Saakaşvili həm də qeyd edib ki, bu regiondan qovulan hər bir şəxsin hüquqlarının qorunması şərtilə evinə qayıtmağa və sülh içində yamağa haqqı var. Eks-prezident onu qeyd edib ki, Gürcüstan üç Qafqaz xalqının qardaşlıq və dostluq münasibətləri əsasında yaşamasında maraqlıdır.
Saakaşvilinin bu sözləri erməniləri çox qıcıqlandırır və buna görə deyirlər ki, o, ikiüzlüdür. Çünki, Azərbaycana haqq qazandıraraq Ermənistan ilə dostluqdan danışmaq olmaz. Bu, erməniliyin yanaşmasıdır və təbii ki, onların fikrinə görə bütün dünya, bütün xalqlar və bütün indiki və keçmiş dövlət başçıları erməniləri mütləq müdafiə etməlidirlər. Niyə, nə üçün? Bax, bunun səbəbini ermənilər heç vaxt açıqlamırlar. Ona görə ki, həmişə hamıya qarşı ədalətsiz münasibət sərgiləyirlər.
R.Akopcanyan məqaləsində başlayır Saakaşvilinin hakimiyyət illərini qurdalamağa və bildirir ki, o, Cavaxetiya ermənilərinə qarşı da xoş münasibət göstərməyib. Lakin müəllif niyə Gürcüstanın Axalkalaki bölgəsini Cavaxetiya adlandırdığının səbəbini açıqlamır. Axı, Gürcüstanda belə bir adda bölgə yoxdur. Ermənilər özlərindən bu adı uydurub və regionu erməniləşdirməyə cəhd edirlər. Gələcək planda isə həmin ərazinin Ermənistana birləşdirilməsi məqsədi var. Yeri gəlmişkən, indi Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün bərpası ermənilərin bu arzusunun da üstündən birdəfəlik xətt çəkəcək. Nə isə, Razmik Akopcanyan Saakaşvilini lənətləyəndən sonra keçir indiki dövrə və yazır ki, Gürcüstanda yaşayan ermənilər Ermənistandan keçməklə Qarabağa gedib Azərbaycana qarşı vuruşmaq istəyirlər, lakin gürcü hakimiyyəti buna imkan vermir. Və buna görə Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev gürcüləri tərifləyir: “Deməliyuəm ki, Gürcüstan hökumətinin bu hadisələrlə əlaqədar fəaliyyətini təqdir edirəm. Sizə məlumdur ki, Gürcüstan öz ərazisindən Ermənistana silah daşınmasına icazə verməyib. Məhz, buna görə də nəqliyyat təyyarələri silahları Ermənistana Xəzəryanı dövlətlərin ərazisindən keçməklə hava yolu ilə daşıyırlar. Buna görə Gürcüstan hökumətinə minnətdarlığımı bildirirəm”.
Bu fikirlər ermənilərin cızdağını çıxardır və onlar gürcülərə nifrət bəsləyirlər. Nifrətin arxasında isə paxıllıq, Azərbaycan-Gürcüstan münasibətlərinə həsəd, özlərinin künc-bucaqda qalmalarına acıq durur. Bəs, necə olmalı idi? Erməniliyə görə gürcülər Ermənistanın işğalçılıq planlarını dəstəkləməli idilər. Necə ki, Gürcüstanın iki bölgəsinin işğal altında olmasını ermənilər dəstəkləyib. Qəribədir, deyilmi? Ermənilər həm Gürcüstanın parçalanmasında iştirak edir, həm də ondan dəstək gözləyirlər.
Axalkalakidə ermənilər gürcü hakimiyyətini Türkiyə-Gürcüstan avtomobil yolunu bağlamaqla hədələyiblər. Bu səbəbdən gürcü polisi ilə ermənilər arasında qarşıdurma yaranıb. Sonda 260 nəfərdən 102 nəfər erməniyə Ermənistana keçməyə icazə verilib. Lakin, bu, nəyi dəyişəcək? Gürcülər kimin yaxşı, kimin pis olduğunu çoxdan anlayıblar və buna görə də regionda Azərbaycanı özlərinə dost seçiblər. Ermənilərlə gürcülər arasında ermənilərin səpdikləri nifrət toxumu isə getdikcə daha dərinə işləyəcək və bu xalqların düşmənçiliyi regionun ümumi sabitliyinə əngəl olacaq. Görünür, gürcülər erməniləri yola gətirmək üçün azərbaycanlılarla birgə mübarizə aparmalı olacaqlar. İndilikdə isə əsas məsələ beynəlxalq hüquq və normalar çərçivəsində hərəkət etmək, ermənilərin təxribatlarına getməmək və təmkinliliyi qorumaq vacibdir. Onsuz da erməni işğalçıların dərsini Azərbaycan təkbaşına verəcək və torpaqlarını azad etməklə Cənubi Qafqazın sabitliyinə böyük töhfə verəcək.
N.NOVRUZ

Bir vaxtlar böyük ümidlər bəslənilən vasitəçilik missiyasının aparıcı qüvvələri indi boş gilizdən başqa bir şey deyillər

Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev “Rossiya-1” telekanalına müsahibəsində bildirib ki, Azərbaycan həmişə Minsk qrupunun və onun həmsədrlərinin danışıqlar prosesi üçün əsas hesab etdikləri nizamlama prinsiplərinə sadiq olub: “Üstəlik son iki ildə və bundan əvvəl də dəfələrlə bəyan etmişik ki, biz danışıqların formatına da sadiqik. Danışıqlar Ermənistan ilə Azərbaycan arasında aparılır. Münaqişənin yalnız iki tərəfi var. Bəzən münaqişədən söhbət gedəndə bütün tərəflər haqqında danışırlar. Bu, düzgün anlayış deyil. Bütün tərəflər yoxdur, yalnız iki tərəf var - Ermənistan və Azərbaycan”.
Bəs, Azərbaycanın sadiqliyi fonunda nə baş verib? Dövlət başçımızın “tərəflər” sözünə görə iradları əslində birbaşa Minsk qrupunun və onun həmsədrlərinin yarıtmaz fəaliyyətinə yönəlib. Çünki, həmin söz məhz onların bəyanatlarında işlədilib. Bu məsələnin üstünə gedilməsi təsadüfi deyil. Çünki, ermənilərə dil verir və onlar işğal faktını qanuniləşdirmək üçün müxtəlif tryuklara əl atırlar. Məsələn, Nikol Paşinyan tələb edir ki, Azərbaycan danışıqları Dağlıq Qarabağın oyuncaq rejimi ilə aparmalıdır. “İnqilabçı” oğlan danışıqların artıq 20 ildən bəri mövcud olan formatını dəyişməyə çalışmaqla, əslində, danışıqlar prosesini pozmaq istəyir. Minsk qrupunun üzvləri isə buna göz yumur və ya “dişsiz” bir bəyanatla özlərini bilməməzliyə vurular.
İş o yerə çatıb ki, Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyan “Qarabağ Ermənistandır, nöqtə” deyə öz aləmində münaqişəyə yekun damğanı vurur. Minsk qrupu isə bu cür başıpozuqluğa göz yumur və susmaqla öz razılığını bildirmiş olur. Əvəzində isə vəziyyət daha da gərginləşir və Azərbaycan Prezidenti “Qarabağ Azərbaycandır, nida” deyərək həqiqtin və reallığın nədən ibarət olduğunu bir daha dünyaya bəyan edir. Yenə də Minsk qrupu və onun həmsədrləri susur. Ədalətin kimin tərəfində olduğunu təsdiqləmək, fəallıq göstərmək, Ermənistanın işğalçılıq planlarını məhv etmək əvəzinə susqunluq nümayiş etdirməklə əlaltdan işğalçını şirnikləndirir.

Azərbaycanın dövlət başçısı münaqişənin ədalətli həlli yolunda gərgin mübarizəsini davam etdirərək o vaxt deyirdi: “ATƏT-in Minsk Qrupu Ermənistan baş nazirinin “Qarabağ Ermənistandır” bəyanatına reaksiya vermir. Bu bəyanat danışıqları pozur və onları mənasız edir”. Prezident deyirdi ki, ATƏT-in Minsk Qrupu Yerevanın Azərbaycandan Dağlıq Qarabağ separatçıları ilə danışıqlara başlamağı tələb edərək danışıqlar formatını dəyişdirmək cəhdlərinə də adekvat cavab verməyib: “Bu gün faktiki olaraq nizamlanma üzrə danışıqlar yoxdur, Azərbaycan və Ermənistan xarici işlər nazirlərinin video-konfransının heç bir mənası yoxdur. Bu, ancaq ATƏT-in Minsk Qrupunun fəaliyyətinin imitasiyasıdır. Əgər danışıqlar predmetli olmasa, biz onlarda iştirak etməyəcəyik”.
Bu gün cəbhədə topların guruldamasında, insan itkilərinin baş verməsində ATƏT-in Minsk qrupunun bu cür fəaliyyətsizliyi də müəyyən rol oynayıb. Başqa sözlə bu tökülən qanlarda onların da məsuliyyəti var. Ona görə ki, beynəlxalq hüquq da, nüfuzlu təşkilatların, o cümlədən BMT-nin və bir sıra Avropa təsisatlarının Ermənistan silahlı qüvvələrinin Azərbaycanın işğal edilmiş torpaqlarından qeyd-şərtsiz çıxmaları barədə olan ciddi rəsmi qətnamələrini Minsk qrupu heç vaxt əlində bayraq etməyib. Həmin qətnamələrin yerinə yetirilməməsinə gösə Ermənistana qarşı müəyyən sanksiyaların tətbiq edilməsi məsələsini qaldırmayıb. Axı, niyə? Azərbaycan ictimaiyyətini bu münasibət ciddi şəkildə narahat edir. Çünki, aydın başa düşülür ki, bu, imitasiya prosesidir.
Müharibənin alovlandığı indiki zamanda həmsədrlərin verdikləri bəyanat da yarımçıq və dişsizdir. Çünki, yeri yoxdur. Qrupdan soruşulur ki, 26 ildir nə ilə məşğul olmusunuz, nədir apardığınız işlərin nəticəsi? Təbii ki, cavab yoxdur, ona görə ki, işləməyiblər, baş girləyiblər. Bu səbəbdən də artıq bu qrup öz funksiyasını yerinə yetirə bilmədiyini sübut edib. Buna görə də siyasi “oyundankənar” vəziyyətdədir.
Düzdür, yenə də ola bilər ki, siyasi etikaya görə bu qrupla təmas yaradılsın, onun təşəbbüsü ilə danışıqlar başlansın və hansısa şəkildə nəyəsə razılıq alınsın. Amma Minsk qrupundan heç vaxt ədalətli yanaşma gözləməyinə dəyməz. Ona “əlvida” demək daha dəqiq olar, nəinki yeni imitasiya formalarına cavab vermək.
N.NOVRUZ